Hubble Uzay Teleskobu

admin — Sat, 24 Apr 2010 19:27:58 +0000

Hubble Uzay Teleskobu (HUT), ismi Amerikalı astronom Edwin Hubble’ın anısına verilmiş; Nisan 1990′da STS-31 Görevi esnasında Uzay Mekiği Discovery tarafından Dünya etrafındaki yörüngesine taşınmış bir uzay teleskopudur. İlk uzay teleskopu olmamasına rağmen, HUT en büyüklerindendir ve bir çok üstün özelliğe sahiptir. Ayrıca hem hayati öneme sahip bir araştırma aracı olması hem de astronomi için etkili bir halkla ilişkiler unsuru olması nedeniyle çok tanınmıştır.
HUT, NASA ve Avrupa Uzay Ajansı (ESA) arasında ortak bir çalışmadır ve Compton Gama Işını Gözlemevi, Chandra X-ışını Gözlemevi ve Spitzer Uzay Teleskobu projelerinden oluşan NASA’nın Büyük Gözlemevleri programının bir parçasıdır.[3]
Uzay teleskopların yapımı ilk olarak 1923′te düşünüldü. HUT için 1970′lerde, 1983′te uzaya gönderilmesi hedefiyle fon bulundu ancak proje teknik gecikmeler, bütçe sorunları ve Challenger faciası nedeniyle gecikti. 1990′da yörüngeye yerleştirildikten sonra bilimadamları ana aynanın teleskopun çalışmalarını kısıtlayacak şekilde yanlış yerleştirildiğini tespit etti. 1993 yılında bir uzay mekiği yolculuğunda bu sorun giderildi.
HUT, Dünya atmosferinin dışında konumlanması sayesinde, yeryüzündeki teleskoplara kıyasla pek çok avantaja sahip olabilmektedir: Atmosferin olumsuz etkilerinden (Görüntüde bulanıklık ve havadaki partiküllerden yansıyan ışığın oluşturduğu arka-plan kirliliği gibi) bağımsız görüntü elde edilmesinin yanısıra, Ozon tabakası tarafından tutulan morötesi ışığın gözlemlenmesi ancak bu şekilde mümkün olabilmektedir.
1990 yılında fırlatılmasının ardından, astronomi tarihindeki en önemli enstrümanlardan biri haline gelmiştir. Astronomların astrofizik alanındaki temel problemlerine çözüm bulmakta büyük yarar sağlamıştır. Hubble teleskopu tarafından kaydedilmiş olan Hubble ultra derin alan adlı fotoğraf, bugüne kadar görünür ışık ile en uzak mesafeden alınmış detaylı görüntüdür. Bir çok Hubble gözlemi, en kesin biçimde hesaplanan evrenin genişleme oranı gibi astrofizik alanında bir çok çığır açıcı sonuç doğurmuştur.
HUT, uzayda bakımı astronotlar tarafından yapılacak şekilde tasarlanmış tek teleskoptur. Sonuncusu Mayıs 2009′da olmak üzere beş adet bakım uçuşu gerçekleştirilmiştir. İlk servis uçuşu Aralık 1993′te Hubble’ın görüntüleme hatasının düzeltilmesi için gerçekleştirildi. 2, 3A ve 3B bakım uçuşları sırasında çok sayıda alt sistem onarılmış ve bir çok gözlem cihazı daha modern ve yetkin olanlarıyla değiştirilmiştir. Ancak 2003 yılında Columbia Uzay Mekiği’nin yaşadığı kazadan sonra beşinci bakım uçuşu güvenlik gerekçeleri ile iptal edildi. Uzun tartışmalardan sonra NASA kararını tekrar gözden geçirdi ve kurumun yöneticisi Mike Griffin son kez olmak üzere bir servis uçuşu yapılmasına karar verdi. STS-125 Mayıs 2009′da gerçekleştirildi; iki yeni cihaz takıldı ve çok sayıda tamir yapıldı. Yeni cihazların test ve düzeltmelerinin sorunsuz olması durumunda HUT rutin işlemlerine Eylül 2009′da tekrar başlayacak.
Son uçuşta yapılan bakım ile 2014′te uzaya gönderilmesi planlanan ve HUT’un ardılı olan James Webb Uzay Teleskopu (JWUT), çalışmaya başlayana kadar HUT’un görev yapması beklenmektedir. (JWUT) bir çok açıdan daha üstün astronomik araştırma programlarına sahip olacak ancak kızılötesi gözlem yapacağından dolayı Hubble’ın spektrumun görünür ve ultraviyole ölçeğinde gözlem yapma yeteneğini (yerine geçmeyecek) tamamlayacak.

Hubble’s Universe Unfiltered

admin — Mon, 20 Jul 2009 20:47:49 +0000

In May 2009, seven astronauts aboard Space Shuttle Atlantis visited the Hubble Space Telescope for a final servicing mission. The drama of a shuttle flight with ambitious and challenging spacewalks that refreshed, repaired, and renewed astronomy’s most beloved telescope captured the attention of the world. The underlying reason for such heroic efforts is to enable Hubble to perform new science. Yet, these new capabilities are easily lost in the excitement as the adventure unfolds. This episode aims to remind us of the ultimate value of such an amazing mission.

Hubble press release:

HubbleSite’s Servicing Mission 4 page

Notes

This episode was filmed prior to the launch of the Servicing Mission 4, but was not posted for viewing until afterwards (we were kinda busy and absorbed in the proceedings during the mission). However, note that the content of the episode is not time sensitive, and speaks to the scientific capabilities that the mission enabled on Hubble. Both new instruments, Wide Field Camera 3 (WFC3) and Cosmic Origins Spectrograph (COS), were successfully installed. In addition, repairs to both the Advanced Camera for Surveys (ACS) and the Space Telescope Imaging Spectrograph (STIS) were also successful.
The graph labeled “Hubble Survey Discovery Efficiency” is just one way to compare the capabilities of instruments on Hubble. You can find other comparisons, and each will have a slightly different focus and slightly different numbers for the improvements in the new instruments. No one number is definitive, but the sweeping generality that the new instruments enable Hubble to do significant new science can not be argued.
One can argue that after Servicing Mission 4, Hubble will be the best it has ever been — not just in terms of the new instruments being better, but also in having more instruments operational. After launch, the telescope was hampered by the flaw in its mirror. Servicing Mission 1 installed COSTAR, the corrective optics, and that instrument has only now been removed during Servicing Mission 4. Hence, for 16 years, COSTAR has taken up an instrument slot, but not provided observing capabilities. If the NICMOS cooling system can be re-started, the observatory will return to its full capabilities with five science instruments.
Many people have asked: given the improvements that WFC3 and COS will provide over ACS and STIS, why did we need to repair the older instruments? There are several answers. First, there is great value in redundancy. As we will not be able to return to Hubble once the space shuttle fleet is retired, having working backups in the event of a failure is a prudent move. Second, the older instruments are well-calibrated and familiar to scientists. Astronomers may choose to utilize the known instrument to speed-up their research or to retain consistent data processing as earlier observations. Third, the older instruments have different and complementary capabilities to the new instruments. The design of each instrument involves trade-offs, and each is optimized for a particular range of observations. Some observations can best or only be done with the older instruments, as they were optimized for that type of observing.

Image Notes

Space Shuttles Atlantis and Endeavor on the launch pads
Credit: NASA / Dimitri Gerondidakis

Astronauts working on the Hubble Space Telescope
Credit: NASA

Wide Field Camera 3 in the clean room
Credit: NASA

Animation illustrating the wavelengths that WFC3 observes
Credit: Greg Bacon, STScI

Drawing of the protoplanetary disk around the star NGC 1333-IRAS 4B
Credit: NASA/JPL-Caltech/R. Hurt (SSC)

Hubble Ultra Deep Field
Credit: NASA, ESA, S. Beckwith (STScI) and the HUDF Team

Core region of the Antennae Galaxies, 2006
Credit: NASA, ESA, and the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)-ESA/Hubble Collaboration
Acknowledgment: B. Whitmore (Space Telescope Science Institute)

Cosmic Origins Spectrograph in the clean room
Credit: NASA

Visible light spectrum diagram
Credit: Philip Ronan

Visible spectrum of hydrogen
Credit: Jan Homann

Visible spectrum of helium
Credit: Jan Homann

Visible spectrum of neon
Credit: Jan Homann

Spectrum of the Sun
Credit: N.A.Sharp, NOAO/NSO/Kitt Peak FTS/AURA/NSF

Animation illustrating COS observations of large scale structure
Credit: Greg Bacon, STScI

Illustration of exploring the cosmic web with COS
Credit: NASA, ESA, A. Feild (STScI)

Hubble after Servicing Mission 3B
Credit: NASA

Astronomi - Gök Bilimi » hubble

Hubble Uzay Teleskobu

Hubble’s Universe Unfiltered